Το Οlivenews.gr αποκαλύπτει το νομικό «μονοπάτι» μέσω του οποίου η Κομισιόν θα επιτρέψει στην Ισπανία να προχωρήσει στην προσωρινή απόσυρση από την αγορά ποσότητας έως και 300.000 τόνους και αναλύουμε τις αναμενόμενες επιπτώσεις και για την ελληνική αγορά.

Πρόκειται ουσιαστικά για την πλήρη – 100% θα λέγαμε- επιβεβαίωση της προηγούμενης ανάρτησής μας (Η ΕΕ ετοιμάζεται…) με την οποία το Olivenews.gr ήταν το πρώτο που ενημέρωσε για την πολύ σημαντική και μάλλον ξαφνική είδηση. Το «ξαφνική» αφορά στο χρονικό σημείο που πάρθηκε, γιατί φαίνεται πως η Κομισιόν καθυστέρησε. Όμως φαίνεται πώς οι πρόσφατες εξελίξεις με τους δασμούς του Τραμπ σε βάρος των Ισπανικών ελαιολάδων (Ο Τραμπ σφίγγει κι άλλο τη θηλιά στο ισπανικό ελαιόλαδο, Οι ΗΠΑ επιβάλλουν δασμούς), όπως και το συλλαλητήριο των Ισπανών  ελαιοπαραγωγών (300 .000 ελαιοπαραγωγοί/ 11.10) «την ανάγκασαν» να πάρει αυτή την απόφαση.

Ένα καθαρά πολιτικό σκεπτικό

Λοιπόν, στο θέμα μας. Όπως ήταν αναμενόμενο, η απόφαση για ενργοποίηση των συμβάσεων ιδιωτικής αποθεματοποίησης δεν μπορούσε να βασιστεί στο άρθρο 7 του Κανονισμού 1308/2013 για τον πολύ απλό λόγο ότι οι τρέχουσες τιμές παραγωγού στην ελεύθερη αγορά βρίσκονται ακόμη πάνω από τα κατώφλια τιμών που προβλέπει το εν λόγω άρθρο (π.χ. 1.779 ευρώ/τόνο το έξτρα). Γι αυτό άλλωστε ενδεικτικά τις είχαμε αναφέρει στο άρθρο μας (Η ΕΕ ετοιμάζεται να εγκρίνει την ιδιωτική αποθεματοποίηση). Τώρα, η διατύπωση με την οποία δικαιολογείται η εν λόγο απόφαση είναι ότι για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα οι τιμές παραγωγού σε Ισπανία, Ελλάδα και Πορτογαλία βρίσκονται σε πτωτική πορεία και έχουν πλησιάσει αυτά τα κατώφλια τιμών.

Επαναλαμβάνεται δηλαδή η ίδια πατέντα όπως το 2012 που επιτράπηκε στην Ισπανία να ανοίξει τις συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης, έστω και αν ούτε τότε δεν ικανοποιούσαν οι τιμές αυτή την βασική προϋπόθεση. Συνεχίζει μάλιστα η Κομισιόν, διαπιστώνοντας ότι οδεύουμε προς ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης λόγω της καλής εσοδείας στην ΕΕ για την επερχόμενη εμπορική περίοδο 2019/20, ενώ τα αποθέματα έχουν συσσωρευτεί στην Ισπανία και επισσωρεύοντα οι αβεβαιότητες του διεθνούς εμπορίου(!). Πρόκειται για μία πολύ κομψή και διπλωματική έκφραση για τους δασμούς Τράμπ στα ισπανικά ελαιόλαδα (και επιτραπέζιες ελιές). Οπότε, συνεχίζει η Κομισιόν, μπροστά στον κίνδυνο να παραταθεί η πίεση στις τιμές και να επιδεινωθεί η αγορά (σε ελεύθερη μετάφραση να ξεσηκωθούν οι Ισπανοί ελαιοπαραγωγοί) θα πρέπει να προχωρήσουμε και να επιτρέψουμε την ενεργοποίηση των συμβάσεων ιδιωτικής αποθεματοποίησης.

Οι τεχνικές λεπτομέρειες

Προβλέπονται οι παρακάτω εφαρμοστικές διατάξεις:

  1. Ο κανονισμός τυπικά τουλάχιστον αναφέρει όλες τις ελαιοπαραγωγές χώρες της ΕΕ, ακόμη και την Ιταλία, την Ελλάδα, τη Μάλτα κ.ο.κ., αλλά στην πραγματικότητα μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στην Ισπανία, που έχει τα αποθέματα, τους μηχανισμούς, δηλαδή τις κοοπερατίβες και την τεχνογνωσία από προηγούμενες φορές.
  2. Αναφέρει όλες τις ποιοτικές κατηγορίες, το έξτρα, το παρθένο, το λαμπάντε, αλλά στην πραγματικότητα θα βρει εφαρμογή κυρίως/ μόνο για τα λαμπάντε και μάλιστα κακής ποιότητας, που δεν κινδυνεύουν να υποβαθμιστούν ακόμη περισσότερο κλεισμένα στις δεξαμενές.
  3. Κάθε σύμβαση ιδιωτικής αποθεματοποίησης θα καλύπτει χρονικό διάστημα 6 μηνών για το οποίο οι συγκεκριμένη παρτίδα θα αποσυρθεί από την αγορά. Κάθε παρτίδα αποτελείται από τουλάχιστον 50 τόνους.
  4. Πολύ σημαντικό: Δεν προβλέπεται συγκεκριμένο ποσό αποζημίωσης υπέρ του φορέα (συνεταιρισμού κλπ) που αποσύρει/ αποθεματοποιεί τα ελαιόλαδά του, αλλά αυτό θα καθορίζεται μέσω διαδικασίας μειοδοτικού διαγωνισμού.
  5. Θα προβλεφθούν μια σειρά από διαδοχικές περίοδοι δημοπρασιών με την πρώτη να αρχίζει στις 21 Νοεμβρίου 2019 και την τελευταία να λήγει στις 20 Φεβρουαρίου 2020. Άρα, πρακτικά αν υπολογίσουμε το εξάμηνο διάρκειας των συμβάσεων, κάποια λάδια θα μείνουν κλεισμένα έως και τον Αύγουστο του 2020.
  6. Στις δημοπρασίες συμμετέχουν μόνο τα ελαιόλαδα που ήδη βρίσκονται αποθεματοποιημένα (758.000 τόνοι σήμερα στην Ισπανία).
  7. Τέλος, να σημειωθεί ότι πουθενά δεν αναφέρεται όριο της συνολικής ποσότητας που μπορεί να αποσυρθεί π.χ. οι 300.000 τόνοι, αλλά μάλλον μπορούμε να υποθέσουμε ότι πρόκειται για μια «συμφωνία κυρίων» μεταξύ Ισπανίας και Κομισιόν.

Η Ισπανία, μια μεγάλη χώρα

Ο εν λόγω κανονισμός αναγνωρίζει ότι η Ισπανία αποτελεί τη μεγαλύτερη ελαιοπαραγωγό χώρα και τη χώρα οδηγό των τιμών. Η θέσπισή του ικανοποιεί ένα αίτημα που διεκδίκησαν οι Ισπανοί τους τελευταίους 5 – 6 μήνες. Κι όπως γράφαμε προχθές, «αποδεικνύεται πόσο σημαντικό είναι για μια χώρα να έχει πολιτική, συγκεκριμένους στόχους τους οποίους να διεκδικούν οργανωμένα, με ενότητα από τον υπουργό έως και τους ελαιοπαραγωγούς, οι οποίοι βγαίνοντας στους δρόμους του έδωσαν ένα ακόμη επιχείρημα απέναντι στην ΕΕ».

Και εμείς, είμαστε υπέρ ή κατά;

Προσωπικά πιστεύω ότι είτε από τη θέση του Έλληνα υπουργού στο Συμβούλιο -και μάλιστα είτε ονομάζεται σήμερα Μάκης Βορίδης, είτε χτες Σταύρος Αραχωβίτης- είτε ενός ελαιοπαραγωγού στο καφενείο του χωριού του, θα πρέπει να υποστηρίξει αυτόν τον κανονισμό για έναν και μόνο απλό λόγο: Αν οι τιμές συγκρατηθούν και πάψουν να πέφτουν στην Ισπανία, τότε είναι στο χέρι μας να επιτύχουμε κάτι ανάλογο και για τις τιμές στην Ελλάδα.

Επίσης είναι και μια καλή αφορμή πολιτικής εξωστρέφειας και διπλωματίας για τη βελτίωση της θέσης μας στην ΕΕ, όπως και στο IOC.

The post Πώς θα εφαρμοστούν οι συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης appeared first on olivenews.gr.

Προσθήκη νέου σχολίου

ΦΑΣΑ