Στην Ελλάδα έχουν διαμορφωθεί τρείς βασικές αγορές ελαιολάδου, που αντιστοιχούν και σε γεωγραφικές περιφέρειες.

Η πρώτη είναι η Μεσσηνία με 2,60-2,65€/κιλό, τιμή CIF παράδοση Ιταλία. Αναφέρονται κατά περιοχές (εξαιρούνται οι ημιορεινές) προβλήματα ποιότητας όπως γλοισπόριο και υψηλές σχετικά οξύτητες 0,5° για τα έξτρα.   

Η δεύτερη είναι η Κρήτη με 2,75-285€ (CIF Ιταλία). Να σημειώσουμε τις εξαιρετικές ποιότητες που δειγματίζονται αν και με συχνά προβλήματα υπολειμμάτων συγκεκριμένων φυτοφαρμάκων. Εντύπωση προκαλούν οι χαμηλές αποδόσεις λάδι: καρπός, οι οποίες δυσχεραίνουν την έκθλιψη στα ελαιουργεία. Ωστόσο, η τελική ποσότητα παραγόμενου ελαιολάδου ανά ελαιοπερίβολο δεν δείχνει να επηρεάζεται, λόγω της μεγάλης ποσότητας ελαιόκαρπου που είχε συγκομιστεί.

Η τρίτη είναι στη Λακωνία, που ξεκινά από το 2,80€ και σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να φτάνει και τα 3,20€/κιλό.

Τα λαμπάντε (παράδοση Πειραιά) βρίσκονται στα 1,70€ το 5ο και 1,90ο το 1ο

Η ζήτηση από την Ιταλία είναι μειωμένη και μόνο από μικρούς εμπορικούς οίκους. Επίσης, δεν εκδηλώνεται ενδιαφέρον από τις μεγάλες ελληνικές βιομηχανίες, τουλάχιστον για τα φρέσκα λάδια υψηλής ποιότητας. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες αγορές περσινών ελαιολάδων σε ικανοποιητικές τιμές.

Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι ίσως εκδηλωθεί ζήτηση από την Ισπανία για να διορθώσουν τα ποιοτικά προβλήματα της φετινής τους παραγωγής. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα αφορά σε λάδια με άψογα χαρακτηριστικά των οποίων η τιμή -λογικά- θα αυξηθεί σε λογικά πλαίσια. Γενικά στη Μεσόγειο παρατηρείται έλλειψη των πολύ καλών έξτρα, καθώς και των λαμπάντε.

Εν πάσει περιπτώσει η συμβουλή «μην πουλάτε για να πάει το λάδι στα 3,50€» είναι αυτοκαταστροφική και ολέθρια.  (Θεσμικά fake-news για τις τιμές του έξτρα παρθένου στην Ισπανία, και όχι μόνο, 25/11). Όπως άλλωστε έχει δείξει και η εμπειρία πολλών δεκαετιών το μόνο που επιτυγχάνει αυτού του είδους η ιδιότυπη “απεργία” είναι την αποκοπή της Ελλάδας από τη διεθνή αγορά καθώς όσοι ενδιαφέρονται θα στραφούν σε άλλες χώρες. Όμως, κάθε κανόνας έχει και τις εξαιρέσεις του. Αν λοιπόν κάποιος διαθέτει μια καλή παρτίδα εμπορεύσιμης ποσότητας με άψογα ποιοτικά χαρακτηριστικά, μπορεί να την αποθηκεύσει σωστά σε μια καθαρή δεξαμενή και να περιμένει λίγο. Οι τιμές αυτών των έξτρα είναι λογικό να ανέβουν. Τονίζω το “λογικό”. Το πόσο και το πότε θα  ανέβουν κανείς δεν το ξέρει (“κάνε με μάγο να σε κάνω πλούσιο”).

Ενισχύεται η εκτίμηση ότι η φετινή ελληνική παραγωγή θα κινηθεί έως μάξιμουμ τους 210 χιλ. τόνους, με άγνωστο παράγοντα την ελαιοποίηση επιτραπέζιων ελιών, άρα η συγκομιδή σχεδόν θα έχει ολοκληρωθεί εντός του 2020.

Όπως γράψαμε και προχτές η Ισπανία κινείται από τα 2,10 μέχρι τα 3,10€ με επικρατούσα τιμή τα 2,60-2,70€ για τα καλά φρέσκα λάδια της, αν και η βιομηχανία έχει ανακόψει το ρυθμό αγορών της. Η Πορτογαλία ξεκίνησε πρώιμη με 3,20 αλλά λόγω κακών ποιοτήτων οι τιμές συνεχώς κατρακυλούν.

Αποποίηση ευθύνης: Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από αξιόπιστες πηγές και έχουν διασταυρωθεί για την ορθότητά τους. Ωστόσο, κατ΄ουδένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθούν ως συμβουλές εμπορικών πράξεων για τις οποίες ο συγγραφέας δεν φέρει καμία ευθύνη.

The post Πανελλαδικό Παρατηρητήριο Τιμών (27-11-2020) appeared first on olivenews.gr.

Προσθήκη νέου σχολίου

ΦΑΣΑ